Twórczość literacka Danuty Kowal

Kategoria: Wiersze

  • Kiedy w dzień pogodny

    —

    by

    wnuczka
    in ,

    Kiedy w dzień pogodny po lesie wędrujesz, stąpając po ziemi grzybów wypatrujesz, nie możesz bez przerwy spoglądać pod nogi, byś w gęstwinie leśnej nie zagubił drogi. Musisz wciąż spoglądać na boki, przed siebie, obserwować znaki na drzewach, na niebie, najpiękniejsza zdobycz szczęścia nie przyniesie, jeżeli sam siebie zagubisz w tym lesie. Musisz jak dąb stary…

  • Sławinkowska Lipa

    —

    by

    Agata
    in ,

    Magdzi R. Przed wieloma laty, kiedy byłam mała, jedno piękne drzewo mocno ukochałam, była to ogromna, piękna lipa stara, rosła na Sławinku, wielka i wspaniała. Nie znałam wielkością drzewa jej równego, tak bardzo starego i pnia tak grubego, że jak kilka osób razem się zebrało, to dopiero objąć to drzewo zdołało. Życie płynie dalej, minęło…

  • Modlitwa Babci

    —

    by

    wnuczka
    in , , ,

    Za me wnuki dobre, że im życie dałeś – dziękuję Ci Jezu, że w przypadkach wielu je uratowałeś – dziękuję Ci Jezu, że się życiem cieszyć i pracować mogą – dziękuję Ci Jezu, i że idą dotąd słuszną Twoją drogą – dziękuję Ci Jezu, za to, że im dałeś przeróżne zdolności – dziękuję Ci Jezu,…

  • Rodzinny obiad

    —

    by

    wnuczka
    in , ,

    Obiadowa nasza pora trwa od rana do wieczora. Już godzina jedenasta, Aga szybko obiad chlasta. Gdy godzina jest dwunasta, hejnał słychać z bramy miasta. Zajadają dwa maluchy, najfajniejsze nasze zuchy. Miłka dłubie łyżką w nosie, chociaż wcale nie jest prosię, Kacper woła: kuku-kuku, ja się śmieję do rozpuku. Mama wpada i wypada, i do buzi…

  • Gobelin

    —

    by

    Agata
    in , ,

    Zawsze marzyłam o obrazów tkaniu, z martwych barw włókien twórczym wyłanianiu żywych pejzaży, wsi polskiej urody, błękitów nieba i lazurów wody. O strzech konopnych puszystych dywanach, makach czerwonych i pszenicy łanach, rzecznych dolinach i wzgórzach Roztocza, gdzie lasem gęstym pokryte są zbocza. Nici mych marzeń zostały splątane, znikły obrazy nigdy nie utkane, piękne pejzaże zostały…

  • Powrót

    —

    by

    wnuczka
    in , ,

    Już rodzinka nasza cała, po koncercie się zebrała w swoim domu, w swej ciasnocie, tam gdzie mają skarbów krocie. Nasza Mama już się słania od posłania do posłania, a malutki nasz Kacperek robi siusiu na kibelek. W przedpokoju, zaś Agata, wszystkie śmieci nogą zmiata. Tatuś wszystkie łóżka ściele, a tych łóżek bardzo wiele. Babcia nasza…

  • Koncert

    —

    by

    wnuczka
    in , ,

    Kto chce poznać mą rodzinkę niech wesołą zrobi minkę i przyjedzie do Lublina, gdzie się koncert rozpoczyna. Tutaj, chociaż nie ma łąki, wciąż zlatują się „SKOWRONKI”. Tutaj alty, tu soprany, w mig śpiewają wszystkie gamy. Zaraz koncert się rozpocznie i przekonasz się naocznie jak kochana nasza mama dyryguje nimi sama. Wśród „SKOWRONKÓW” trzy dziewczynki (do…

  • *** (Kiedy chodzisz po Sławinku)

    —

    by

    wnuczka
    in , ,

    Kiedy chodzisz po Sławinku patrz oczami duszy, pośród bluszczy i barwinku kiedy chodzisz po Sławinku. Da Ci skarby w upominku, piękno jego wzruszy, kiedy chodzisz po Sławinku patrz oczami duszy. 18 lipca 1995 r.